Ziek

Daar ligt'ie. Op de bank. Slapen wil hij niet. Een dekentje wil hij niet. In zijn pyjama blijven wil hij niet. Spelen wil hij niet. Televisie kijken wil hij niet. Hij is ziek.

Het begon vrijdag. Met geen mogelijkheid kon hij voorkomen dat zijn onderbroek vol liep. Diarree. Weinig eetlust. Maar praatjes genoeg. Gisteren veranderde dat. Hij was nog geen tien minuten wakker of de eerste golf spuug kwam eruit. In de loop van de dag gebeurde dat nog een stuk of tien keer, niets bleef erin. En wat er toevallig wel in bleef, werd er aan de andere kant met grote vaart uitgewerkt. En Joram veranderde in een zielig hoopje mens.

Het enige wat hij wilde was bij mama op schoot zitten. Lekker bij mama even de oogjes dicht doen. Helaas was mama door dezelfde buikgriep te grazen genomen... Gelukkig knapte ik aan het eind van de dag weer wat op, zodat Joram lekker bij me kon zitten. En gelukkig heeft hij vannacht aan één stuk door geslapen en had hij héél even zijn praatjes terug ("mij beter, mij samen met papa voetballen!"). Tot een uurtje geleden zijn ontbijt er weer uit kwam. En nu ligt'ie daar op de bank...

Hulde aan David trouwens. Hij heeft gisteren heel wat spuug moeten opruimen en had dus een echte zorgdag (gelukkig was hij ingesteld op een papa-dag, dus liep zijn planning niet helemaal door de war). Hoeveel moeders kunnen nu een halve dag op bed liggen als ze ziek zijn?

Ik hoop dat Joram snel weer de oude is. En ik hoop dat David en Naomi buiten schot blijven. En laat het maar lekker lente worden, dan is het met die griepjes ook grotendeels gedaan...

Gisteren: Joram wilde wel even met zijn Nijntjedeken televisie kijken.

En zo vond ik hem vanmorgen toen ik even naar de wasmachine was geweest...